АДЧЫНЕНЫЯ ДЗЬВЕРЫ

Цяжка сказаць,  што нас сюды прывяло,
i што ад нас засталося,
магчыма, справа ў тым, што мы зарана
сталi самотнымi i пустацела-гулкiмi тут, у цемранi,
мiж тым як ноч усё не надыходзiць,
i ад зелянiны, задубелай ад шматлiкiх дажджоў,
у чарговы раз адслойваецца лета, 
а нявiннасьць, якой мы прагнем, далей ад нас i далей.
I само месца, да таго спустошанае, быццам яно - працяг цябе,
напаўзае ценем на цень, якi падаваўся тваiм.

***

PORTA APERTA

Non so bene cosa ci abbia portati qui
che cosa sia rimasto di noi,
sarà stato il diventare presto
un modo di essere soli e risonanti nel buio
mentre la notte ancora non viene
e dai verdi rassodati dalle molte piogge
si stacca un"altra volta l"estate,
una sospirata ingenuità si allontana.
E un posto tanto vuoto che pare ti appartenga
allunga un"ombra sull"ombra che sembrava la tua.